Angina

Angina 
objawy i leczenie

 

Angina jest ostrym zapaleniem migdałków podniebiennych i błony śluzowej gardła, od „zwykłego” zapalenia gardła odróżnia ją to, że objawy dotyczą nie tylko obszaru samego gardła, lecz całego organizmu.

 

Objawy anginy to:

  • Ból gardła, często tak silny że uniemożliwia jedzenia, a nawet mówienie
  • Zmiany w gardle i migdałkach (zaczerwienienie, obrzęk mogący prowadzić nawet do niedrożności gardła, ok. dwóch dni od wystąpienia bólu pojawiają się ropne naloty)
  • Wysoka gorączka
  • Poczucie rozbicia (wyczerpania fizycznego i psychicznego)
  • Bóle kości i stawów
  • Utrata apetytu
  • Wymioty (zazwyczaj u dzieci poniżej 7 roku życia)

 

Objawy anginy bywają uciążliwe w różnym stopniu. Nigdy jednak tych objawów nie można lekceważyć, ponieważ po anginie często pojawiają się powikłania. W zależności od odporności organizmu przebieg anginy może być różny, więcej na ten temat w dalszej części artykułu.



 

Angina wirusowa i angina bakteryjna (np. paciorkowcowa) 
oraz inne rodzaje anginy

 

Najczęstszą drogą zakażenia się angina jest droga kropelkowa, co w dużej mierze wynika z charakterystyki następujących drobnoustrojów będących najczęstszymi przyczynami anginy:

 

  • Paciorkowce (Streptococcus): odpowiedzialnością za anginę obarcza się zazwyczaj bakterie z grupy gram dodatnich, konkretnie paciorkowce, najczęściej z grupy A. Są one bakteriami, które z czasem niszczą tkankę, w której się znajdują, stąd u osób mających przewlekłe problemy z migdałkami (u których jest ogromne prawdopodobieństwo występowania form przetrwalnikowych paciorkowców w samych migdałkach, bądź obrębie gardła, czyli źródła nawrotów infekcji tych bakterii) możemy zaobserwować pogarszającą się kondycję migdałków, co może popchnąć do niezbyt rozsądnej decyzji usunięcia organu, z którym mamy problem. Toksyny tych bakterii transportowane są po całym organizmie powodując szereg objawów towarzyszących anginie.

 

  • Dwoinka zapalenia płuc (Streptococcus pneumoniae): jest oczywiście paciorkowcem, zwana bywa również pneumokokiem. Wspomnieliśmy o niej oddzielnie, ponieważ prócz opisywanej anginy oraz stanów zapalnych płuc może powodować szereg innych bardzo groźnych ostrych stanów zapalnych, między innymi: opon mózgowo rdzeniowych, tkanki łącznej, zatok, ucha środkowego, szpiku, wsierdzia, otrzewnej oraz osierdzia, a także ropień mózgu i septyczne zapalenie stawów.

 

  • Gronkowce (Staphylococcus): bardzo częstą przyczyną zapalenia górnych dróg oddechowych bywają gronkowce - również bakterie gram dodatnie, czyli kuzyni wspomnianych paciorkowców, będące przeciwnikiem dużo bardziej niebezpiecznym i trudniejszym do zwalczenia. Szacuje się że od 30 – 50 % populacji jest stale bądź tymczasowo nosicielem gronkowca złocistego (Staphylococcus Aureus), bez wystąpienia objawów chorobowych. Jak łatwo się domyślić gronkowce mogą pozostawać w organizmie człowieka w podobnych formach przetrwalnikowych co paciorkowce, nie tylko nie powodując objawów, lecz również niewykrywalne przez nasz układ odpornościowy, jak również większość badań laboratoryjnych. Do innych chorób często wywoływanych przez gronkowce należą: zakażenia ropne skóry i tkanek podskórnych, zapalenia: tchawicy i płuc, mięśnia sercowego i wsierdzia, żył, kości i szpiku kostnego, układu moczowego i rodnego u kobiet, i wiele innych.

 

  • Mycoplasma pneumoniae: to mała atypowa bakteria, pozbawiona ściany komórkowej. Jest ona najczęstszą przyczyną chorób zapalnych płuc u małych dzieci, dlatego w przypadku anginy spowodowanej tą bakterią bardzo często objawem towarzyszącym, bądź konsekwencją przebytej infekcji będzie zapalenie płuc. Najczęstsze powikłania jakich można oczekiwać przy zakażeniu tą bakterią to dolegliwości ze strony serca, układu nerwowego, trzustki i stawów.

 

  • Drożdżaki (Candida): kolejnym winowajcą, niekiedy pośrednim mogą być grzyby z rodzaju Candida. Nawet jeżeli same z siebie nie wywołają ostrego stanu zapalnego (przez co bywają często nie brane pod uwagę jako możliwa przyczyna anginy), obniżają kondycję tkanki która jest nimi zainfekowana, niszczą błonę śluzową ochraniającą górne drogi oddechowe, obniżają ich odporność i tym samym przygotowują doskonały grunt pod infekcję.

 

  • Wirusy: dwoma najczęstszymi rodzajami mogącymi wywoływać anginę są adenowirusy (rodzaj wirusów „zamieszkujący” przeważnie migdałki i powodujący zakażenia dróg oddechowych) i rhinowirusy (najczęstsza przyczyna przeziębień), znacznie rzadziej bywa powodowana przez wirus Epsteina-Barr, opryszczki pospolitej, a niekiedy nawet HIV.

 

W ustaleniu jakie drobnoustroje powodują anginę
bardzo pomocny jest test EAV

 


 

Angina - przebieg choroby

 

Angina powodowana przez bakterie przeważnie zaczyna się „niewinnie” – jak większość przeziębień, czyli od poczucia zmęczenia, osłabienia, bólu gardła, niekiedy początkom może towarzyszyć nieznacznie podwyższona temperatura organizmu.

 

Zauważamy powiększenie węzłów chłonnych w obrębie szyi, następnie w przeciągu ok. 48 godzin od wystąpienia bólu gardła pojawiają się zmiany na powierzchni migdałków, tzn. na napuchniętych i przekrwionych migdałkach pojawia się żółtawobiały śluzowo –ropny nalot. Rośnie gorączka, do objawów dochodzi silne poczucie zmęczenia, bóle stawów i utrata apetytu.

 

Wymienione objawy trwają maksymalnie do 5 dni i ustępują, choć w przeciągu kliku dni po zakończonym procesie leczenia istnieje dość wysokie ryzyko nawrotu choroby. Angina powodowana przez wirusy nie zaczyna się już tak „niewinnie”. Rozwija się błyskawicznie, osiągając apogeum w przeciągu 1 – 2 dni. Częstym objawem jej towarzyszącym jest silny, promieniujący ból głowy.

 

Na każdym etapie choroby wskazane jest wykonanie testu EAV,
który pozwala ustalić przyczyny choroby
dzięki czemu można szybko powrócić do zdrowia




Usunięcie migdałków

 

Bardzo często zdarza się że przy powtarzających się problemach z migdałkami lekarz zaleca ich usunięcie. Usunięcie migdałków to WYJĄTKOWO ZŁE POSUNIĘCIE ponieważ migdałki są bardzo ważnym elementem tzw. pierścienia Waldeyera (pierścienia naczyń limfatycznych położonych na szyi) – podstawowej bariery dla bakterii na drodze do naszego organizmu.Znacznie osłabiamy w ten sposób nasz organizm i otwieramy bakteriom, wirusom oraz zarodnikom grzybów drogę do dolnych partii naszych dróg oddechowych, czyli do oskrzeli i płuc.

 

Jeżeli mamy nawracające problemy z jakimś organem to powinniśmy dokładnie i starannie przeanalizować ich przyczyny, wzmocnić, zabezpieczyć i w miarę możliwości odciążyć ten organ z wykonywanych przez niego czynności, a następnie poczynić starania zregenerowania go, a nie go usuwać. Gdy nasze migdałki chorują, nie jest to kwestią samych migdałków, lecz tego, co usiłuje wniknąć do organizmu i jest przez nie zatrzymywane.

Jeśli usuniemy migdałki – usuniemy cenną obronę naszych dróg oddechowych.




Groźne powikłania po anginie

 

Duża część wymienionych poniżej powikłań wiąże się z naturą mikroorganizmów wywołujących anginę, dlatego zostały opisane już w rozdziale „przyczyny”. Jednak aby usystematyzować informacje na temat anginy, poniżej wymienimy je ponownie:

  • Przerost migdałków
  • Zapalenie tkanki łącznej
  • Zapalenie zatok
  • Zapalenie ucha środkowego
  • Zapalenie tchawicy, oskrzeli, płuc
  • Zapalenie wyrostka sutkowatego
  • Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
  • Zapalenie dróg moczowych
  • Zapalenia kości i szpiku kostnego
  • Infekcyjne zapalenie wsierdzia, mięśnia sercowego, osierdzia, żył
  • Ropień okołomigdałowy, lub zagardłowy

 

Wśród najpoważniejszych powikłań anginy mogą się znaleźć następujące choroby:

  • Reumatyzm
  • Zapalenie kłębuszków nerkowych
  • Choroby tarczycy
  • Kłopoty z kręgosłupem w odcinku szyjnym i wynikające z tego dolegliwości, takie jak:
    • Bóle karku
    • Bóle głowy
    • Zawroty głowy
    • Zaburzenia równowagi
    • Drętwienie rąk
    • Utraty przytomności

 

Wymienione powyżej choroby natury autoimmunologicznej, mogą być bezpośrednią konsekwencją anginy, a dokładniej obecności w organizmie powodujących ją bakterii. Choroby autoimmunologiczne to takie, w których układ odpornościowy organizmu atakuje własne tkanki, niszcząc w ten sposób swoje własne narządy.

 

Antygeny bakterii wywołujących anginę są bardzo podobne do antygenów niektórych komórek naszego organizmu.Gdyby spróbować to uprościć, to można powiedzieć że skład białkowy bakterii wywołujących anginę jest podobny do składu komórek niektórych narządów. Nasz system odpornościowy produkuje przeciwciała niszczące określone struktury białek – czyli bakterie i komórki tych organów, których struktura białkowa jest do danych bakterii podobna. Oznacza to niestety że im wyższą mamy odporność, tym silniejsze objawy będą towarzyszyły chorobie autoimmunologicznej. Konsekwencją powtarzających się kłopotów z pierścieniem Waldeyera (czyli systemem położonych na szyi naczyń limfatycznych, którego częścią są migdałki) bywają wspomniane powyżej kłopoty z tarczycą, a także problemy z kręgosłupem w odcinku szyjnym, co może się wiązać z wymienionymi wcześniej dolegliwościami.

 

Najlepszym sposobem uniknięcia powikłań
jest bezpieczna i skuteczna kuracja lecznicza.




Naturalne kuracje lecznicze

 

Leczenie anginy antybiotykami bywa skuteczne, lecz jako rozwiązanie doraźne. Patrząc z szerszej perspektywy antybiotyki wyjaławiają nasze jelita obniżając tym samym odporność, jak również obciążają wątrobę i nerki, potęgując niekiedy powikłania związane z obecnością bakterii mających zwyczaj atakować układ moczowy, bądź pasożytów chętnie zagnieżdżających się w okolicach wątroby, czy samych jelit. Nie zmienia to jednak faktu że w niektórych przypadkach sięgnięcie po antybiotyk nie podlega dyskusji, a zwlekanie z tą decyzją może wiązać się z tragicznymi konsekwencjami.

Naturalny odruch podnoszenia odporności organizmu, za pomocą różnych mniej lub bardziej „naturalnych” metod może być pomysłem dosyć ryzykownym, biorąc pod uwagę choroby autoimmunologiczne wywoływane przez mikroorganizmy powodujące anginę. Wzmacnianie odporności będzie nasilało dolegliwości natury autoimmunologicznej, np. potęgowało bóle stawów, lub nasilało problemy z tarczycą.

 

Test EAV
nieoceniona pomoc w leczeniu anginy


Bardzo ważne jest, aby do leczenia anginy zabrać się z głową, dysponując pełnym zakresem informacji na temat zmian w naszym organizmie, jaki dostarczy nam test EAV. Zanim zaczniemy leczyć, musimy upewnić się z jakimi mikroorganizmami mamy doczynienia, gdzie one się znajdują, i jakie powodują spustoszenie w organizmie na tym etapie, na którym zaczynamy leczenie.

Od bardzo cennych informacji jakich dostarczy nam test EAV będzie zależał rodzaj terapii i preparatów które zastosujemy do przywracania zdrowia, oraz pozbywania się chronicznych problemów z migdałkami i gardłem raz na zawsze.

 
Projekt i wykonanie: Best Project